ტანტუმ ვერდე ყელის სპრეი ბენზიდამინით ამცირებს ტკივილს, ანთებას და ყლაპვის დისკომფორტს. პატარა ფლაკონი, რომელიც ყოველთვის თან გექნება.
Benzydamine hydrochloride
ტანტუმ ვერდე
ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები → არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები → არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები ადგილობრივი გამოყენებისთვის → ოტორინოლარინგოლოგია
1 საწუწნი ტაბლეტი შეიცავს:
აქტიური ინგრედიენტი: ბენზიდამინის ჰიდროქლორიდი — 3 მგ.
დამხმარე ნივთიერებები: იზომალტოზა, მენთოლი, ასპარტამი, ლიმონმჟავას მონოჰიდრატი, პიტნის დანამატი, ლიმონის დანამატი, ქინოლინის ყვითელი (E104), ინდიგოტინი (E132).
დოზირებული 0.15%-იანი სპრეის 100 მლ შეიცავს:
აქტიური ინგრედიენტი: ბენზიდამინის ჰიდროქლორიდი — 0.15 გ.
დამხმარე ნივთიერებები: ეთილის სპირტი, გლიცეროლი, მეთილ-p-ჰიდროქსიბენზოატი, მენთოლის დანამატი, საქარინი, ნატრიუმის ბიკარბონატი, პოლისორბატი 20, გაწმენდილი წყალი.
ადგილობრივი გამოყენების ხსნარის 100 მლ შეიცავს:
აქტიური ინგრედიენტი: ბენზიდამინის ჰიდროქლორიდი — 0.15 გ.
დამხმარე ნივთიერებები: ეთილის სპირტი, გლიცეროლი, მეთილ-p-ჰიდროქსიბენზოატი, მენთოლის დანამატი, საქარინი, ნატრიუმის ბიკარბონატი, პოლისორბატი 20, ქინოლინის ყვითელი (E104), პატენტირებული ლურჯი V (E131), გაწმენდილი წყალი.
ყელისა და პირის ღრუს ანთებითი დაავადებები:
გინგივიტი, გლოსიტი, სტომატიტი (მათ შორის, სხივური თერაპიისა და ქიმიოთერაპიის შემდგომ პერიოდში);
ანგინა, ფარინგიტი, ლარინგიტი, ტონზილიტი;
კანდიდოზი (კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობაში);
სანერწყვე ჯირკვლების კალკულოზური ანთება;
ოპერაციული ჩარევებისა და ტრავმების შემდეგ (ტონზილექტომია, ყბის მოტეხილობა და სხვა);
კბილების მკურნალობის ან ამოღების შემდეგ;
პაროდონტოზი.
ინფექციურ-ანთებითი დაავადებების დროს ტანტუმ ვერდე უნდა გამოიყენებოდეს კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობაში.
საწუწნი ტაბლეტები: 1 ტაბლეტი დღეში 3–4-ჯერ. ტაბლეტი უნდა გაიჩეროთ პირის ღრუში სრულად გახსნამდე. მეტი ეფექტისთვის სასურველია მისი რაც შეიძლება დიდხანს გაჩერება.
ადგილობრივი გამოყენების ხსნარი: 15 მლ პრეპარატი (1 სუფრის კოვზი) გამოიყენება ყელისა და პირის ღრუს გამოსავლებად ყოველ 1.5–3 საათში ერთხელ ტკივილის შესამსუბუქებლად. გამოვლების შემდეგ ხსნარი უნდა გადმოაფურთხოთ.
ადგილობრივი გამოყენების დოზირებული 0.15%-იანი სპრეი:
მოზრდილებსა და ხანდაზმულ პაციენტებში: 4–8 შესხურება ყოველ 1.5–3 საათში ერთხელ;
6–12 წლის ბავშვებში: 4 შესხურება ყოველ 1.5–3 საათში ერთხელ;
6 წლამდე ბავშვებში: 1 შესხურება სხეულის მასის ყოველ 4 კგ-ზე, მაქსიმუმ 4 შესხურება, ყოველ 1.5–3 საათში ერთხელ.
სპრეის გამოყენებისას მოამზადეთ მოწყობილობა, შეიყვანეთ პირის ღრუში და მიმართეთ ანთებულ უბანს. დააჭირეთ ისრით აღნიშნულ თავსახურს.
ადგილობრივი რეაქციები: პირის სიმშრალე, ქსოვილების დაბუჟება და/ან პირის ღრუში წვის შეგრძნება.
ალერგიული რეაქციები: კანზე გამონაყარი.
ძალიან იშვიათად: ლარინგოსპაზმი.
მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის რომელიმე კომპონენტის მიმართ;
12 წლამდე ასაკის ბავშვები — ხსნარის გამოყენებისას;
ფენილკეტონურია — საწუწნი ტაბლეტების გამოყენებისას.
